Zespół Jelita Drażliwego

with Brak komentarzy

Zespół jelita drażliwego to jedno z najczęściej występujących zaburzeń czynnościowych jelit występujących w ostatnich dziesięcioleciach.

zespol jelita drazliwego

Jest to schorzenie objawiające się bólem brzucha lub dyskomfortem związanym z defekacją lub zmianą rytmu wypróżnień, a także sama defekacja u pacjentów przebiega nieprawidłowo. Zaburzenia te są przewlekłe, nie zagrażające życiu, wpływające jednak na obniżenie komfortu życia osób na nie cierpiących.
Choroba ta występuje u ok. 20% osób dorosłych i stanowi około 30-50% konsultacji w poradniach gastroenterologicznych.
Częściej diagnozuje się je u kobiet niż u mężczyzn szczególnie u osób młodych, poniżej 30 roku życia.
W przebiegu badania częstości występowanie ZJD wśród studentów, zaobserwowano że występuje on głównie u kobiet, które cechuje duża nerwowość, a także które zamieszkują studenckie akademiki oraz że częstość zachorowania na ZJD zwiększa się wraz ze wzrostem stopnia wykształcenia.  Obserwuje się także występowanie tego schorzenia u dzieci nawet w wieku 4 lat. Tu sytuacja jest na tyle interesująca, że u dzieci zmiana postaci ZJD (biegunowa, zaparciowa, mieszana) na które dziecko się uskarża może się zmieniać w przeciągu nawet kilku miesięcy. Wśród dziewczynek najczęściej stwierdza się postać zaparciową ZJD, u chłopców natomiast postać biegunkową.
 jelita
Zespół jelita drażliwego diagnozuje się u pacjentów na podstawie Kryteriów Rzymskich III z roku 2006.
Schorzenie to charakteryzują:
Nawracający ból brzucha lub dyskomfort trwający co najmniej 3 dni w miesiącu i przez 3 ostatnie miesiące, związany z co najmniej 2 cechami wymienionymi poniżej:
  • Zmniejsza się po wypróżnieniu,
  • Jego początek wiąże się ze zmianą częstości wypróżnień,
  • Jego początek wiąże się ze zmianą konsystencji stolca.
W Kryteriach Rzymskich III wyróżniono cztery postacie ZJD (na podstawie konsystencji stolca):
  • Zespół jelita drażliwego z zaparciami – stolec jest twardy lub grudkowaty w ≥25% wypróżnień i luźny (zawiesisty) lub wodnisty w <25% wypróżnień,
  • Zespół jelita drażliwego z biegunkami – stolec luźny (zawiesisty) lub wodnisty w ≥25% wypróżnień i twardy lub grudkowaty w <25% wypróżnień,
  • Mieszana postać zespołu jelita drażliwego – stolec jest twardy lub grudkowaty w ≥25% wypróżnień i luźny zawiesisty lub wodnisty w ≥25% wypróżnień,
  • Nieokreślona postać zespołu jelita drażliwego – zmiany konsystencji stolca nie spełniają kryteriów wyżej wymienionych postaci.
Dotychczas nie stwierdzono specyficznych czynników ryzyka występowania zespołu jelita drażliwego. Na podstawie etiopatogenezy, uważa się, że jest to choroba o zróżnicowanym podłożu, m.in. genetycznym, psychosomatycznym, a także poinfekcyjnym (w przypadku np. biegunek podróżnych) lub związanych z zaburzeniami mikroflory jelitowej. Występowanie lub nasilenie objawów często wiąże się z wystąpieniem sytuacji stresogennych w życiu, co skłania do zakwalifikowania ZJD jako choroby psychosomatycznej. Podejmowane są badania mające na celu wykazanie zależności miedzy występowaniem alergii pokarmowych IgG zależnych, a objawami ZJD, a także między wystąpieniem zespołu przerostu flory bakteryjnej jelita cienkiego a ZJD.

Leczenie zespołu jelita nadwrażliwego

Jest często wielokierunkowe. Złagodzenie objawów uzyskuje się przez stosowanie probiotyków w celu poprawy środowiska mikrobiologicznego w jelitach oraz zmianę diety, a także przez pracę z pacjentem nad jego reakcją na stres. Ponieważ jest to jednak bardzo uciążliwe schorzenie, które przeszkadza osobom chorującym w codziennym życiu, sięgają oni także po bardziej niekonwencjonalne metody jak np. stosowanie ziół lub akupunktury.
Otrzymuj powiadomienia

Gwarancja - bez spamu!